2020 թվականի օգոստոսին բելառուսները դուրս էին եկել փողոց՝ բողոքելու կեղծված նախագահական ընտրությունների արդյունքների դեմ։ Բողոքի ցույցերը շուտով դարձան ամենամեծը երկրի պատմության մեջ և ի վերջո բռնությամբ ճնշվեցին, ինչի արդյունքում տասնյակ հազարավոր մարդիկ ձերբակալվեցին, ծեծի ենթարկվեցին և հետապնդվեցին: Լայնածավալ ապատեղեկատվական արշավները շարունակում են թույլ տալ և ուղեկցել Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի ռեժիմի դաժանությունը սեփական քաղաքացիների, անկախ լրատվամիջոցների և քաղաքացիական հասարակության նկատմամբ։
Բելառուսի պետական վերահսկողության տակ գտնվող լրատվամիջոցները մեղսակից են դարձել երկրում տիրող դաժան բռնաճնշումներին։ Քաղբանտարկյալների հարկադիր, հեռուստատեսային «խոստովանությունները» ընդամենը մեկն են այն բազմաթիվ օրինակներից, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են պետական լրատվամիջոցները դարձել Բելառուսի ռեպրեսիվ ապարատի ընդլայնումը: Վերջերս մենք ականատես եղանք, թե ինչպես են բելառուսական պետական հսկողության տակ գտնվող լրատվամիջոցներն օգնում Բելառուսի պաշտոնյաներին զինել միգրացիան դեպի ԵՄ: Ավելին, Լուկաշենկոյի վարչակարգը և նրա մեդիա ապարատը մեծ դեր են ունեցել Ռուսաստանի՝ Ուկրաինայի դեմ լայնամասշտաբ ներխուժման աջակցելու գործում: Բելառուսի իշխանությունները ճնշում են գործադրել նաև սոցիալական ցանցերի նկատմամբ, օրինակ՝ Telegram-ում շատ հայտնի անկախ ալիքներին հայտարարելով որպես «ծայրահեղական նյութ»: