DISINFO: Kijów nie zastosował się do Porozumień mińskich.
PODSUMOWANIE
Ludność Donbasu została zaatakowana przez własny rząd w Kijowie. W 2014 roku domagali się jedynie niewielkiej autonomii i możliwości mówienia po rosyjsku jako języku ojczystym, pozostając w państwie ukraińskim. Porozumienia mińskie, które nałożyły zawieszenie broni w celu ustanowienia pokoju i przyznania autonomii Donbasowi, nie były respektowane przez rząd w Kijowie, który kontynuował bombardowanie cywilów i infrastruktury w Donbasie.
ODPOWIEDŹ
Powtarzające się pro-kremlowskie narracje dezinformacyjne na temat pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę, aktywnie starające się legitymizować działania wojskowe Rosji, ponieważ Kijów popełnił zbrodnie przeciwko ludności w Donbasie, a jednocześnie odmówił wdrożenia porozumień mińskich oraz o rzekomym dyskryminowaniu osób mówiących po rosyjsku.
Przed inwazją Rosja była stroną porozumień mińskich, a te są najnowszymi formalnymi dokumentami, w których Rosja potwierdziła suwerenność i integralność terytorialną Ukrainy. Rosja jednak nie wypełniła swojej strony wdrożenia porozumień mińskich. Strona rosyjska i jej proksi nie zdołali wdrożyć zawieszenia broni, wycofać wszystkich ciężkich działań, przeprowadzić wymiany politycznych więźniów w systemie „wszyscy za wszystkich” ani zapewnić dostaw pomocy humanitarnej na podstawie mechanizmu międzynarodowego. Wręcz przeciwnie, Rosja wzmacnia nielegalne formacje zbrojne we wschodniej Ukrainie. Rosja również nie pozwoliła na swobodny dostęp obserwatorów Specjalnej Misji Monitoringowej OSCE, w tym do granicy ukraińsko-rosyjskiej, gdzie (bardzo ograniczona) misja monitoringowa została zawieszona z powodu weta Rosji latem 2021 roku.
Bez pełnego wdrożenia zawieszenia broni, wycofania ciężkiego uzbrojenia oraz zezwolenia na pełny dostęp do wszystkich terytoriów dla misji monitorującej OSCE, trudno jest mówić o wdrożeniu politycznych części porozumienia mińskiego II.
Niemniej jednak Ukraina wdrożyła tyle, ile mogła z porozumień mińskich, biorąc pod uwagę brak kontroli nad terytorium. Przyjęła – i przedłużyła z odnowieniami – ustawodawstwo dotyczące szczególnego statusu i amnestii (2014) oraz przygotowała projekt ustawy dotyczącej wyborów lokalnych (2014). Ukraina wprowadziła poprawki konstytucyjne, aby zapewnić większą autonomię terytoriom obecnie spoza jej kontroli (2015).
Zmarli – zarówno wojskowi, jak i cywile – są skutkiem wojny, którą Rosja rozpoczęła na Ukrainie. Nie było to wewnętrzne konflikty cywilne, lecz dobrze udokumentowany akt agresji ze strony rosyjskich sił zbrojnych, trwający od lutego 2014 roku w związku z inwazją i nielegalną aneksją Krymu.
Twierdzenie, że Ukraina dyskryminuje język rosyjski, kształtowane było od momentu przyjęcia ukraińskiej ustawy o zapewnieniu funkcjonowania języka ukraińskiego jako języka państwowego, która została uchwalona w 2019 roku i weszła w życie 16 stycznia 2021 roku. Ustawa nie dyskryminuje żadnego języka. Język rosyjski, jak również inne języki, mogą być używane w komunikacji prywatnej i ceremoniach religijnych, wydawaniu książek, w prasie, w tym w radiu i telewizji, w edukacji oraz w sektorze usług. Ustawa nawet zezwala na używanie innych języków w systemie opieki zdrowotnej i w wymiarze sprawiedliwości.
Przeczytaj podobne przypadki twierdzące, że porozumienia mińskie były próbą zyskania czasu dla Ukrainy, że Zachód zachęcał Kijów do niewdrażania porozumień mińskich, że Kijów odmówił wdrożenia porozumień mińskich i prowadził ludobójstwo w Donbasie, że Rosja rozpoczęła ofensywę wojskową, ponieważ Ukraina nie wdrożyła porozumienia mińskiego i że ukrainizacja polega na terrorze politycznym i rusofobii na Ukrainie.
