DISINFO: Brak dowodów na naruszenia praw człowieka na Krymie.
PODSUMOWANIE
Według wiodącego rosyjskiego polityka, oskarżenia o naruszenia praw człowieka na Półwyspie Krymskim są wymysłem. Dlatego urzędnicy ONZ są mile widziani w Krymie, aby zobaczyć prawdę na własne oczy.
Po tym, jak ONZ przyjęła rezolucję potępiającą rzekomą dyskryminację na Krymie, który został ponownie włączony do Rosji w 2014 roku, Leonid Słucki, przewodniczący Komisji Spraw Międzynarodowych Parlamentu Rosyjskiego, powiedział, że ciało to jest „stronnicze.”
Rosja wielokrotnie zapraszała dziennikarzy i obserwatorów do odwiedzenia półwyspu w przeszłości. Jednak Kijów starał się utrudnić wszelkie podróże, grożąc umieszczeniem na czarnej liście i zablokowaniem dostępu każdemu, kto przekroczy granicę do Krymu bez wcześniejszego przejścia przez Ukrainę na ważnej wizie.
ODPOWIEDŹ
Powtarzająca się prokremlowska narracja dezinformacyjna na temat nielegalnej aneksji Krymu.
Krym nie był „włączany” do Rosji. Został anektowany przez Rosję, a jego trwająca nielegalna okupacja nie została zaakceptowana przez żadną instytucję międzynarodową.
W artykule bezkrytycznie cytowane są fałszywe oświadczenia. Sytuacja w zakresie praw człowieka na Krymie szybko się pogorszyła od początku rosyjskiej okupacji na początku 2014 roku i pozostaje tragiczna według organizacji monitorujących, w tym Human Rights Watch,Amnesty International oraz Rady Praw Człowieka ONZ. W wszechstronnym badaniu naruszeń praw człowieka popełnionych na półwyspie między lutym 2014 a grudniem 2018, kijowska NGO Krym SOS zarejestrowała 144 przypadki politycznie motywowanych ścigań karnych, 15 wymuszonych zniknięć, co najmniej 20 zabójstw dokonanych przez reżim okupacyjny, 290 przypadków tortur oraz 372 arbitralne aresztowania (s. 8-9).
Najcięższe konsekwencje represji spadły na Tatarów krymskich, rodowitą mniejszość etniczną regionu. Od 2014 roku władze okupacyjne systematycznie atakowały media Tatarów krymskich, instytucje polityczne, język oraz liderów narodowych. W 2016 roku Sąd Najwyższy Rosji podjął uchwałę ultra vires, zakazującą legislatury Tatarów krymskich. Dwaj jej kolejni przewodniczący - Mustafa Dzhemilev oraz Refat Chubarov - zostali de facto wygnani z półwyspu na mocy rosyjskich wszechstronnych ustaw o „ekstremizmie”, podczas gdy były wiceprzewodniczący Ilmi Umerov został umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. Aby zapoznać się z przeglądem przestępstw przeciwko rdzennym mieszkańcom Krymu, takich jak przejęcie mienia, deportacja, przymusowy pobór, morderstwo, tortury, pokazowe procesy i wiele innych, zobacz ten raport opublikowany przez Międzynarodowy Trybunał Karny (s. 69).
Podczas gdy artykuł obwinia Ukrainę za przeszkadzanie działalności dziennikarzy na Krymie, dziennikarze i organizacje monitorujące prasę obwiniają Rosję: W 2017 roku Freedom House sklasyfikował Krym jako 195. najbardziej przyjazne środowisko medialne na świecie, pomiędzy Uzbekistanem a Koreą Północną; według Reporterów Bez Granic, po aneksji Krym stał się czarną dziurą „z której niewiele wiadomości i informacji się wydobywa”; Komitet Ochrony Dziennikarzy publikuje regularne aktualizacje na temat erozji wolności mediów w tym obszarze, w tym niedawny dotyczący ukraińskiego reportera, który został zakazany wstępu na terytorium Krymu do 2054 roku.