DISINFO: Zachód próbuje wprowadzić rift między krajami CSTO.
PODSUMOWANIE
Zachód aktywnie sprzeciwia się procesom integracyjnym w przestrzeni postradzieckiej, potencjał do konfliktu narasta wzdłuż obwodu Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (CSTO).
Dzieje się to na tle aktywnego sprzeciwu Zachodu wobec procesów integracyjnych w przestrzeni postradzieckiej oraz zaangażowania krajów regionu w sferę ich interesów.
Trwają nieustanne próby wbijania klina między państwa, ingerowania w sprawy wewnętrzne i prowokowania "kolorowych" rewolucji. Jednocześnie, różne programy i umowy są uporczywie narzucane członkom CSTO pod wszelkim pretekstem.
ODPOWIEDŹ
To jest mieszanka kilku powracających narracji dezinformacyjnych pro-kremlowskich o agresywnym Zachodzie, który próbuje otoczyć Rosję, oddzielić państwa post-sowieckie i izolować Rosję, oraz o popularnych protestach jako wyniku kolorowych rewolucji kierowanych przez Zachód.
Powracająca narracja pro-kremlowska twierdzi, że protesty, niepokoje i powstania ludowe nigdy nie są przejawem rzeczywistego społecznego niezadowolenia i politycznych pragnień, lecz są inżynieryjnie stworzonymi kolorowymi rewolucjami kierowanymi i finansowanymi przez zachodnie służby wywiadowcze lub innych zachodnich aktorów w celu destabilizacji wybranych państw i wprowadzenia zmiany reżimu. Nie ma dowodów wspierających jakiekolwiek z tych twierdzeń.
Jeśli chodzi o relacje Zachodu i krajów CSTO, opierają się one na wzajemnej zgodzie, interesach i korzyściach dwustronnych. Ponadto nie są skierowane przeciwko trzecim stronom. Na przykład Partnerstwo Wschodnie (EaP) jest wspólną inicjatywą polityczną, która ma na celu pogłębienie i wzmocnienie relacji między Unią Europejską (UE) a jej sześcioma wschodnimi sąsiadami: Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Mołdawia i Ukraina.
Inicjatywa Partnerstwa Wschodniego nie jest wymierzona przeciwko żadnemu krajowi; jest to wzajemnie korzystna i konstruktywna platforma dla krajów w regionie, aby zbudować bliższe relacje z UE, jeśli zdecydują się to zrobić. UE nie wymaga od swoich partnerów dokonania wyboru między UE a jakimkolwiek innym krajem.
UE uznaje strategiczne znaczenie Azji Centralnej, która łączy olbrzymi kontynent azjatycki z Europą. Ponieważ UE stara się wzmocnić i pogłębić relacje z Azją Centralną, zaangażowanie Unii Europejskiej w Kazachstanie, Kirgistanie i Tadżykistanie znacznie się rozwinęło od momentu uzyskania niepodległości przez te kraje po rozpadzie ZSRR w 1991 roku.
UE nie narzuca żadnych działań ani programów krajom partnerskim. Ogólnym celem współpracy jest stworzenie wspólnej przestrzeni demokratycznej, dobrobytu i stabilności zgodnie z aspiracjami każdego z poszczególnych krajów. Udział w inicjatywach UE nie wyklucza członkostwa w Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej, WNP ani CSTO. UE jest zwolennikiem integracji regionalnej we wszystkich obszarach świata.
