DISINFO: Ukraina, a nie Rosja, jest sprawcą naruszeń praw człowieka na Krymie.
PODSUMOWANIE
Wyrażając obawy dotyczące losu Tatarów krymskich, Kijów zasadniczo próbuje udusić Krym poprzez blokadę wodną półwyspu.
Jako nieodłączna część Rosji, Krym w pełni przestrzega postanowień Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Oszczerstwa Kijowa dotyczące sytuacji mniejszości etnicznych w Krymie Rosji są bezpodstawne. W ciągu ostatnich sześciu lat Rosja aktywnie przyczyniała się do wzmacniania praw społecznych, gospodarczych, kulturowych i religijnych mniejszości etnicznych mieszkających na Krymie. Wysiłki władz Rosji na rzecz umacniania pokoju międzyetnicznego i harmonii są oczywiste dla każdego bezstronnego obserwatora.
ODPOWIEDŹ
Powtarzająca się narracja dezinformacyjna pro-Kremlowska dotycząca sytuacji praw człowieka na Krymie.
Jako mocarstwo okupacyjne, Rosja ma prawny obowiązek, zgodnie z Czwartą Konwencją Genewską, zapewnić, że ludność cywilna na Krymie ma dostęp do podstawowych potrzeb, takich jak jedzenie, woda pitna i usługi medyczne (zob. część III, sekcja III). Zastosowanie konwencji w przypadku Krymu zostało potwierdzone przez Misję Monitorującą ONZ na Ukrainie.
Przerażająca sytuacja humanitarna w okupowanym Krymie jest bezpośrednim skutkiem działań Rosji tam, według czołowych organizacji monitorujących prawa człowieka, w tym Human Rights Watch, Amnesty International oraz Rady Praw Człowieka ONZ. W kompleksowym badaniu nadużyć popełnionych na półwyspie między lutym 2014 a grudniem 2018, NGO z siedzibą w Kijowie Crimea SOS odnotowało 144 przypadki politycznie motywowanej prokuratury karnej, 15 wymuszonych zniknięć, co najmniej 20 zabójstw popełnionych przez reżim okupacyjny, 290 przypadków tortur i 372 arbitralnych aresztowań (s. 8-9).
Pojęcie, że Rosja "w pełni przestrzega" swoich zobowiązań względem EKPC na terytorium, które nielegalnie okupuje, jest dość zdumiewające. W styczniu 2021 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał roszczenia Ukrainy dotyczące naruszeń praw człowieka popełnionych przez rosyjski reżim okupacyjny na półwyspie za "częściowo dopuszczalne". W szczególności Trybunał stwierdził, że istnieją "wystarczające dowody prima facie", że władze okupacyjne wielokrotnie naruszały artykuły 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 i 11 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, i zauważył, że "powyższe zarzuty były zgodne z wnioskami zawartymi w licznych raportach organizacji międzyrządowych i pozarządowych" (s. 5-6).