DISINFO: Zachodnie kraje wypowiedziały wojnę Rosji już w 2014 roku, po zamachu stanu na Ukrainie.
PODSUMOWANIE
Zachodnie kraje zadeklarowały wojnę z Rosją już w 2014 roku.
Kolektywny Zachód, na czele z Stanami Zjednoczonymi, obecnie walczy przeciwko Rosji.
Ta wojna została nam zadeklarowana dość dawno - po zamachu stanu na Ukrainie, zorganizowanym przez Stany Zjednoczone i właściwie popieranym przez Unię Europejską, i po porozumieniach mińskich, których, jak się teraz w końcu okazuje, nikt nie zamierzał wdrożyć.
ODPOWIEDŹ
Wielokrotne narracje dezinformacyjne z prorosyjskich mediów oskarżających Zachód o wojnę na Ukrainie, o antyrosyjskie polityki, agresywną rusofobię, oraz rzekomo wojowniczą i wrogą agendę, mającą na celu zniszczenie Rosji, dążąc do przedstawienia Rosji jako ofiary i odwrócenia wszelkiej odpowiedzialności za nielegalne działania Moskwy. Powracające narracje dezinformacyjne o porozumieniach mińskich oraz próba przedstawienia protestów w Kijowie w latach 2013-14 jako zamachu stanu.
Wojna przeciwko Rosji: Zachód nie wypowiedział wojny Rosji i nie jest w stanie wojny z Rosją ani z Rosjanami. Od momentu, gdy Rosja rozpoczęła swoją pełnoskalową bezprawną agresję przeciwko Ukrainie w dniu 24 lutego 2022 roku, Zachód wzywał do wycofania się Rosji z Ukrainy i do pokojowego rozwiązania. Zachód nie chce ani nie dąży do wojny w sercu Europy.
Wsparcie USA: Nie ma amerykańskich ani NATO-wskich sił na linii frontu. Niektóre państwa członkowskie NATO dostarczają Ukrainie wsparcie militarne w celu odparcia bezprowokowanej agresji rosyjskiej, ale nie biorą udziału w bezpośrednich walkach. Ukraina otrzymuje broń wyłącznie w celu przywrócenia swojej integralności terytorialnej w ramach swoich międzynarodowo uznawanych granic. Zachodni instruktorzy szkolą ukraińskich żołnierzy w zakresie nowoczesnego uzbrojenia, a przedstawiciele NATO mają częste kontakty polityczne ze swoimi ukraińskimi odpowiednikami, ale nie ma oddziałów NATO biorących udział w walkach na froncie.
Euromajdan: W Kijowie w 2014 roku nie miało miejsca żaden zamach stanu; to jest długoletnia prorosyjska narracja dezinformacyjna o Euromajdanie. Spontaniczny wybuch protestów Euromajdanu był reakcją wielu segmentów ukraińskiego społeczeństwa na nagłe opuszczenie przez byłego prezydenta Wiktora Janukowycza obiecanego Porozumienia Stowarzyszeniowego z UE w listopadzie 2013 roku. Janukowycz ukradł tyle państwowych dóbr i wartości, ile mógł, i uciekł do Rosji.
Rosyjskie aneksje: Od 2014 roku to Rosja prowadziła dużą skalę zbrojnej agresji przeciwko Ukrainie i to Rosja jest również odpowiedzialna za wybuch konfliktu w 2014 roku, po tym jak nielegalnie anektowała Krym oraz zorganizowała tworzenie milicji rebeliantów w Doniecku, Ługańsku i innych miejscach, z udziałem swojej armii, aktywnie uczestnicząc w starciach zbrojnych. Wojna była aktem agresji ze strony rosyjskich sił zbrojnych, trwającym od lutego 2014 roku.
Porozumienia mińskie: Przed inwazją Rosja była stroną porozumień mińskich, i są to najbardziej aktualne formalne dokumenty, w których Rosja potwierdziła suwerenność i integralność terytorialną Ukrainy. Rosja jednak nie wywiązała się ze swojej strony wdrażania porozumień mińskich. Strona rosyjska oraz jej protegowani nie zrealizowali zawarcia rozejmu, wycofania wszystkich ciężkich broni, wdrożenia wymiany więźniów w trybie „wszyscy za wszystkich” oraz zapewnienia dostaw pomocy humanitarnej na podstawie międzynarodowego mechanizmu. Przeciwnie, Rosja wzmacniała nielegalne formacje zbrojne we wschodniej Ukrainie. Rosja również nie umożliwiła swobodnego dostępu do monitorów Specjalnej Misji Monitoringowej OBWE, w tym na granicę ukraińsko-rosyjską, gdzie (bardzo ograniczona) misja monitorująca została zakończona z powodu weta Rosji latem 2021 roku.
Bez pełnego wdrożenia rozejmu, wycofania ciężkiej broni oraz pozwolenia na pełny dostęp do wszystkich terytoriów dla misji monitoringowej OBWE, trudno jest dyskutować o wdrożeniu politycznych części porozumienia mińskiego II. Niemniej jednak Ukraina wdrożyła tyle porozumień mińskich, ile można rozsądnie zrobić, nie mając kontroli nad terytorium, i odniosła się do każdego punktu. Przyjęła – i przedłużyła z odnawianiem – ustawodawstwo dotyczące specjalnego statusu i amnestii (2014), oraz przygotowała projekt ustawy o wyborach lokalnych (2014). Ukraina przyjęła poprawki do konstytucji, aby zapewnić większą autonomię terytoriom aktualnie znajdującym się poza jej kontrolą (2015).
Przeczytaj podobne przypadki twierdzące, że W 2014 roku w Ukrainie miało miejsce brutalne zamach stanu, że USA wspierały zamach stanu w Ukrainie w 2014 roku lub że UE wspierała niekonstytucyjny zamach stanu w Ukrainie kierowany przez USA, że porozumienia mińskie były próbą zyskania czasu, że Rosja walczy z kolektywnym Zachodem, a nie tylko z Ukrainą.
