DISINFO: To, co dzieje się na Ukrainie, można nazwać ludobójstwem ludności rosyjskojęzycznej.
PODSUMOWANIE
Prawa ludności rosyjskojęzycznej są naruszane. Rosyjskie dzieci nie mogą uczyć się w rosyjskiej szkole i poznawać swojego języka ojczystego. Rosyjskie filmy i piosenki są zakazane.
Nawet przed 2014 rokiem można było przypuszczać, że równość jest przestrzegana, ale po zamachu stanu i rozpoczęciu wojny domowej sytuacja się pogorszyła. W lipcu 2021 roku, na wniosek prezydenta Wołodymyra Zełenskiego, uchwalono ustawę o ludach tubylczych, do których Rosjanie, według Kijowa, nie należą. Jednoznacznie to, co się dzieje, można nazwać ludobójstwem ludności rosyjskojęzycznej. Co więcej, Rosjanie na Ukrainie są fizycznie eksterminowani. Z powodu wojny domowej, wiele osób opuściło kraj.
ODPOWIEDŹ
Mieszanka kilku powracających narracji dezinformacyjnych pro-Kremlowskich dotyczących rusofobii na Ukrainie, o wojnie na wschodniej Ukrainie, przedstawiająca konflikt jako „wojnę domową” i ludobójstwo. Ta narracja zaprzecza roli rosyjskich sił w wojnie na Ukrainie. Dyskredytuje również publiczne protesty w latach 2013-2014, opisując je jako antykonstytucyjny zamach stanu.
Ta narracja próbuje przedstawić działania Kijowa mające na celu poprawę statusu języka ukraińskiego jako ucisk osób rosyjskojęzycznych. Ukraina uchwaliła Ustawę o zapewnieniu funkcjonowania języka ukraińskiego jako języka państwowego w 2019 roku, ale ta legislacja reguluje jedynie użycie języka ukraińskiego w sferach publicznych życia. Język rosyjski i inne języki mniejszości narodowych mogą być swobodnie używane w komunikacji prywatnej, ceremoniach religijnych, wydawaniu książek, w mediach i edukacji. Dlatego twierdzenie o dyskryminacji języka rosyjskiego i innych języków mniejszości w Ukrainie jest bezpodstawne.
Nie przedstawiono żadnych dowodów na poparcie twierdzenia o ludobójstwie. Na Ukrainie nie ma ludobójstwa Rosjan ani żadnych innych mniejszości narodowych. Prawa obywateli rosyjskojęzycznych są równocześnie gwarantowane przez ukraińską konstytucję i ustawodawstwo, w tym prawo do używania języka i możliwości edukacyjne. Artykuły 10 i 11 Konstytucji gwarantują swobodny rozwój języków i kultur mniejszości etnicznych Ukrainy, w tym rosyjskojęzycznych.
Wojna na Ukrainie nie jest konfliktem wewnętrznym, lecz dobrze udokumentowanym aktem agresji sił zbrojnych Rosji, trwającym od lutego 2014 roku.
Istnieją niepodważalne dowody bezpośredniego zaangażowania sił zbrojnych Rosji na Ukrainie. Biuro Prokuratora Międzynarodowego Trybunału Karnego stwierdziło, że „dostępne informacje sugerują, że sytuacja na terytorium Krymu i Sewastopola jest międzynarodowym konfliktem zbrojnym między Ukrainą a Federacją Rosyjską. Ten międzynarodowy konflikt zbrojny rozpoczął się najwcześniej 26 lutego 2014 roku, kiedy Federacja Rosyjska wysłała członków swoich sił zbrojnych, aby zdobyć kontrolę nad częściami terytorium ukraińskiego bez zgody rządu ukraińskiego.”
Unia Europejska oświadczyła w lipcu 2014 roku, że „broń i bojownicy nadal przepływają do Ukrainy z Federacji Rosyjskiej”.
Nie było zamachu stanu na Ukrainie w 2014 roku. Spontaniczny wybuch protestów Euromajdanu był reakcją kilku segmentów ukraińskiej populacji na nagłe odejście byłego prezydenta Janukowycza od obiecanej Umowy Stowarzyszeniowej z Unią Europejską w listopadzie 2013 roku, po presji ze strony Rosji.
Przeczytaj więcej narracji dezinformacyjnych dotyczących rzekomego ludobójstwa Rosjan przez Ukrainę.