Oczekiwanie na przyjście Piątego Stalina

Nacjonalistyczny pisarz uruchamia mesjanistyczną prawosławną chrześcijańską stalinowską religię

„Rosyjska wyższość” to szczególny nurt dezinformacji. Nie ma nic złego w dumie z własnego narodu, swojego ludu, przywódców, historii, zwycięstw, osiągnięć… Problem pojawia się wtedy, gdy naród, lud lub wyznanie zostają zdefiniowane jako lepsze od innych. Baza danych EUvsDisinfo zawiera liczne przykłady twierdzeń o rosyjskiej wyższości w inżynierii kosmicznej, polityce gospodarczej, systemach uzbrojenia, swobodach obywatelskich oraz w zwalczaniu pandemii COVID-19. Kobiety na Zachodzie są mniej kobiece, a mężczyźni są słabi. Rosja jest po prostu bardziej zaawansowana duchowo niż konsumpcyjny Zachód.

Rosyjski weteran i nacjonalistyczny pisarz Aleksandr Prochanow wyróżnia się w prezentowaniu mitu rosyjskiej wyższości. Rosja nie jest tylko krajem, nie tylko wielkim krajem: Rosja ma Misję z Góry:

Rosja jest duszą świata. Rosyjskim marzeniem jest dążyć ku boskim wyżynom, czerpać z tych wyżyn energię światła i miłości oraz dzielić się tymi ennergiami (sic!) z resztą ludzkości. Taka jest misja Rosji w każdym czasie, gdy wzięła na siebie ciemność świata i zamieniła ją w światło.

Prochanow opisuje chwalebną przeszłość Rosji i jej świetlaną przyszłość.Jedyne, co nie jest takie wspaniałe, to teraźniejszość. Ale to minie.

Czekanie było fundamentalnym elementem życia w Związku Radzieckim. Czekanie było częścią codziennego życia: czekanie w kolejce na rzadkie pojawienie się wołowiny lub bananów w sklepie spożywczym, czekanie na dostęp do mieszkania lub luksusowych przedmiotów, takich jak telefon czy telewizor. Czekanie było też kluczową częścią radzieckiej ideologii: czekanie na Komunizm; na świat obfitości, na życie w dostatku. Radzieccy przywódcy odwoływali się do cierpliwości ludzi: „Tak, teraz jest ciężko, ale wkrótce będziemy żyć w komunizmie. Po prostu poczekajcie jeszcze trochę!”

Komunizm w radzieckiej ideologii był spełnieniem historii ludzkości: globalnym społeczeństwem, w którym nie istniały klasy, państwa ani konflikty: każdy miał to, czego potrzebował i czego chciał. Raj na ziemi. Związek Radziecki oczywiście nawet nie udawał, że osiągnął komunizm, ale zmierzał w jego kierunku – po prostu czekaj!

Poczekajcie na to…

Aleksandr Prochanow przywołuje gotowość narodu rosyjskiego do czekania. Wyjaśnia koncepcję Piątego Imperium, najwyraźniej wartego czekania, tak jak narody Związku Radzieckiego zapewniano, że muszą tylko poczekać jeszcze trochę na lepsze czasy:

Państwo rosyjskie zmieniało swój wygląd i swoich przywódców, płynąc przez stulecia, ale zawsze pozostawało imperium.Po czterech wspaniałych rosyjskich imperiach powstało obecne, piąte imperium. W dzisiejszej Rosji, choć słabej i okaleczonej, widzimy wielonarodowe imperium, gotowe ewoluować i przywrócić swoją wielkość.

Aleksandr Prochanow, urodzony w 1938 roku, nie jest postacią marginalną. Jest jednym z najsłynniejszych rosyjskich pisarzy i od lat dziewięćdziesiątych jest czołową postacią rosyjskiego skrajnego nacjonalizmu. Jego powieści zostały przetłumaczone na kilka języków obcych, a on sam otrzymał dużą liczbę rosyjskich i międzynarodowych nagród literackich. Jest przewodniczącym i jednym z założycieli wpływowego nacjonalistycznego Klubu Izborskiego. I Prochanow także czeka. Na rosyjskiego Mesjasza, Piątego Stalina:

Liczenie Stalinów

Pierwszym Stalinem w historii Rosji był Włodzimierz Święty; założyciel państwa kijowsko-nowogrodzkiego. Drugim Stalinem był Iwan Groźny, który pod swoim berłem zjednoczył ludzi i ziemie aż po Ocean Spokojny. Trzecim Stalinem był Piotr Wielki, który uczynił Rosję niezwyciężoną wobec naporu zachodniej agresji. Czwartym Stalinem był Stalin, który zapewnił mistyczne zwycięstwo 1945 roku i który założył czerwone, stalinowskie imperium na ruinach Imperium Romanowów. Piąty Stalin, twórca Piątego Imperium, jest nieunikniony. Historia Rosji oczekuje go, wzywa go.

Z powrotem do czekania! Po prostu czekaj! Piąty Stalin jest blisko!

Pisma Prochanowa rozbrzmiewają echem zarówno systemu sowieckiego, jak i mesjanistycznych kultów w religii. Prochanow oczekuje Piątego Stalina, tak jak szyiccy muzułmanie oczekują Mahdiego albo żydowski ruch Chabad oczekuje Mosziacha. Ideologia sowiecka zapewniała, że bolszewicki przywódca Włodzimierz Lenin żyje, żyje bardziej niż ktokolwiek żyjący. Prochanow sporządza ideologiczną irlandzką potrawkę i prosi swoich zwolenników, by znaleźli pocieszenie w czekaniu na zbawcę Stalina. Wkrótce! W historii religii tego rodzaju nauki określa się mianem eschatologii – doktryny rzeczy ostatecznych. Zapewnienie, że po rewolucyjnej transformacji społeczeństwa powstanie lepszy świat.

Obietnice, obietnice

Rosyjscy przywódcy, politycy i ideolodzy mają długą historię składania ludziom głośnych obietnic, w dużej mierze zgodnych z koncepcją eschatologii. Sowiecki przywódca Nikita Chruszczow obiecywał, że dzieci dorastające w latach pięćdziesiątych będą już żyły w komunizmie. Późniejsi przywódcy sowieccy nieco zwolnili tempo i opisywali ideologię Związku Radzieckiego jako „Realny socjalizm”, wciąż na dobrej drodze do komunizmu.Cała widoczna w prokremlowskiej dezinformacji narracja „Collapse Narrative” jest silnie powiązana z zasadami eschatologicznymi, podobnie jak hasło „Drain the Swamp”. Można argumentować, że reformy gospodarcze określane jako „Shock Therapy” również zawierały element eschatologii: „Teraz jest ciężko, ale wkrótce wszystko będzie lepsze niż kiedykolwiek! Tylko jeszcze trochę poczekajcie!”

Rosjanie ogólnie już dawno przestali wierzyć w obietnice. Rosyjska strona internetowa zebrała obietnice dawnych i obecnych polityków oraz liderów i porównała je z rzeczywistymi rezultatami. Nie ma komunizmu, mimo wszystkich zapewnień, nie ma boomu gospodarczego, nie ma wielkich skoków naprzód. Jest tylko czekanie.

Prochanow i jego zwolennicy mogą nadal „obiecywać” nowych Stalinów i nowe imperia. Reszta świata – Rosjanie i wszyscy inni – równie chętnie przyjmie to, że akurat ta obietnica się nie zmaterializuje.

EDITS: Poprawiono literówki