DISINFO: Powrót Krymu do Rosji przywrócił sprawiedliwość historyczną.
PODSUMOWANIE
Chociaż Krym jest tylko małą kropką na mapie, przywrócenie historycznej sprawiedliwości jest bardzo ważne. Rosyjscy przodkowie opanowali to terytorium od czasów starożytnych, a już w dziesiątym wieku znacząca część tego obszaru stała się częścią rosyjskiego państwa. Każdy cal tej ziemi został obficie nawodniony krwią rosyjskich i radzieckich żołnierzy.
ODPOWIEDŹ
Powracający fałszywy przekaz mający na celu legitymizację nielegalnej aneksji Krymu.
To powracająca narracja dezinformacyjna prokremlowskich mediów, zaprzeczająca legalnemu prawu Ukrainy do półwyspu. Krym ma bardzo długą i skomplikowaną historię z wieloma narodami, które tam żyły.
Krym stał się częścią Imperium Rosyjskiego w wyniku wojny rosyjsko-tureckiej (1768-1774). W 1921 roku półwysep znalazł się w Rosyjskiej Socjalistycznej Federacyjnej Republice Radzieckiej w ramach ZSRR. W 1954 roku stał się częścią Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Komentatorzy i media prokremlowskie twierdzą, że był to dar ówczesnego przywódcy radzieckiego Nikity Chruszczowa z okazji 300-lecia tego, co ideologia radziecka nazywała “reunifikacją Ukrainy i Rosji.” Jednak przyczyny były prawdopodobnie ekonomiczne, a nie emocjonalne. Półwysep Krymski ma granicę lądową z Ukrainą, ale od głównej części Rosji oddziela go morze. Przyłączając Krym do Ukrainy, radzieccy liderzy dążyli do rozwoju regionu, którego gospodarka była bardziej związana z Ukrainą niż z Rosją.
Jak wyjaśnia Andreas Umland, od czasu rozwiązania ZSRR, Rosja uznała Krym za część Ukrainy w dwóch ważnych dokumentach prawnych: trójstronnych porozumieniach belaweskich z 1991 roku oraz dwustronnym traktacie granicznym rosyjsko-ukraińskim z 2003 roku. Przeczytaj cały artykuł zatytułowany “Do kogo należy Krym? Aneksja półwyspu ukraińskiego przez Rosję i kwestia sprawiedliwości historycznej” - zobacz tutaj.
Ciężkie walki pochłonęły wiele żyć na Krymie podczas II wojny światowej. W 1944 roku Tatarzy krymscy byli masowo zmuszani do opuszczenia swoich domów pod pretekstem rzekomej współpracy społeczności z nazistowskimi Niemcami. Masowa deportacja, która pochłonęła życie dziesiątek tysięcy Tatarów krymskich, została od tego czasu uznana przez Ukrainę, Łotwę, Litwę i Kanadę, a także przez niektórych naukowców i historyków za akt ludobójstwa. Rosja z kolei, od nielegalnej aneksji Krymu w 2014 roku, systematycznie atakuje media tatarskie, instytucje polityczne, język i narodowych liderów Tatarów krymskich. W 2016 roku Sąd Najwyższy Rosji wydał ultra viresuchwałę zakazującą legislatury tatarskiej Krymu.
Przeczytaj podobne przypadki twierdzące, że Ukraina, a nie Rosja, jest sprawcą naruszeń praw człowieka na Krymie, że nie ma dowodów na naruszenia praw człowieka na Krymie, że ONZ kłamie na temat naruszenia praw człowieka na półwyspie, oraz że reunifikacja z Rosją utorowała drogę dla języka tatarskiego na Krymie.