Kreml wykorzystujący poczucie krzywdy jako broń

Kilku badaczy zauważa, że rola ofiary jest pożądanym miejscem we współczesnym dyskursie publicznym. Badania wskazują na to zjawisko w polityce USA, wśród mężczyzn oskarżanych o molestowanie seksualne – „To ja jestem tu ofiarą!” – oraz jako element kremlowskich działań dezinformacyjnych. EUvsDisinfo zaobserwowało to kilkakrotnie – tutaj, na przykład, albo tutaj.

To podejście nazywa się „weaponised victimhood” i jest zdefiniowane w badaniach w następujący sposób:

„Weaponised victimhood” odnosi się do odczuwanego poczucia utraty władzy i uznania wśród grup społecznych mierzących się z wyzwaniami wobec ich tradycyjnie uprzywilejowanej pozycji.

Strona uprzywilejowana – w tym przypadku Rosja, jedno z najpotężniejszych i najbardziej zaawansowanych państw na świecie – opisuje siebie jako ofiarę agresji. Status ofiary przekształcił się w istotny składnik kremlowskiego tworzenia polityki. Państwo rosyjskie opisuje siebie jako „otoczone przez nieprzyjazne siły”, podczas gdy „zdradziecka ‘piąta kolumna’ atakuje” państwo rosyjskie od wewnątrz.W bazie danych EUvsDisinfo to podejście jest udokumentowane w sprawach Litwinienki, Skripala i Nawalnego, w sprawie MH17, w przypadku protestów publicznych w Rosji w styczniu 2021 roku oraz nawet jako pretekst dla powolnego wdrażania szczepionek w Rosji.

Jednym z najbardziej rażących przykładów tej polityki autowiktymizacji w tym tygodniu jest zrównanie Rosji z Żydami w Europie w latach 30. XX wieku:

Dzisiejszy stosunek Zachodu do Rosjan przypomina traktowanie europejskich Żydów w latach 30. XX wieku. Patologiczna, bestialska rusofobia ogarnęła świat zachodni, który udaje, że nie widzi niedoli tych, którzy są prześladowani za to, że są Rosjanami lub mówią po rosyjsku.

Reductio ad Hitlerum

Prowadzący państwowego radia i telewizji Władimir Sołowjow nie wskazuje ani jednego przypadku kogokolwiek „prześladowanego za to, że jest Rosjaninem lub mówi po rosyjsku”. Nie potrafi też opisać tej „patologicznej, bestialskiej rusofobii” w świecie zachodnim. To twierdzenie jest próbą demonizowania Zachodu zamiast rzeczywistego podjęcia krytycznej rozmowy o sytuacji mniejszości rosyjskojęzycznych poza Rosją.

To podejście bywa czasem określane jako „reductio ad Hitlerum”.Jeden z najgorliwszych czytelników EUvsDisinfo uprzejmie polecił katarski Propaganda Analysis Project, który definiuje ten chwyt następująco (literówka w tekście źródłowym została poprawiona):

Przekonywanie odbiorców, by potępili działanie lub ideę, poprzez sugerowanie, że idea jest popularna wśród grup darzonych pogardą przez docelową publiczność.

W tym tygodniu Reductio ad Hitlerum jest często odgrywane, głównie przeciwko Ukrainie. Ukraińcy są przesiąknięci nazistowską ideologią; prezydent Ukrainy Zełenski – który jest Żydem – opiera swój reżim na nazizmie; kult nazistów ma być ideologią Ukrainy. Faszyści na Ukrainie mieli nawet poddać swój kraj Amerykanom! A ofiarami tego są oczywiście Rosjanie, ofiary ludobójstwa na Ukrainie.

Ofiary ludobójstwa

W Ukrainie są skrajnie prawicowi ekstremiści, tak jak w każdym innym kraju europejskim, ale ruchy ekstremistyczne poniosły porażkę w każdych wyborach przeprowadzonych w Ukrainie od 2014 roku. Twierdzenie o ludobójstwie nie ma żadnego związku z rzeczywistością.Ludobójstwo jest pojęciem o bardzo jasnej definicji w prawie międzynarodowym – Konwencja ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (Artykuł II):

W niniejszej Konwencji ludobójstwo oznacza którykolwiek z następujących czynów dokonanych z zamiarem zniszczenia, w całości lub w części, grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej jako takiej:

 

• a. Zabijanie członków grupy;
• b. Spowodowanie poważnego uszczerbku na zdrowiu fizycznym lub psychicznym członków grupy;
• c. Rozmyślne stwarzanie dla grupy takich warunków życia, które mają na celu doprowadzenie do jej fizycznego zniszczenia w całości lub w części;
• d. Stosowanie środków mających na celu wstrzymanie urodzeń w obrębie grupy;
• e. Przymusowe przekazywanie dzieci z grupy do innej grupy.

Możemy zauważyć, że ani absurdalne twierdzenie Sołowjowa o „pladze Rosjan”, ani częste odwołania do „ludobójstwa na Ukrainie/w krajach bałtyckich” nie mają żadnego podobieństwa do definicji ludobójstwa przyjętej przez ONZ.Celem nie jest, po raz kolejny, rozpoczęcie dyskusji na temat warunków życia rosyjskojęzycznych mniejszości poza Rosją; cała idea polega na demonizowaniu zagranicznych rządów i osób.

Media prokremlowskie często przywołują George’a Orwella; dlatego rzeczniczka rosyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych odwołała się do „1982” Orwella w oświadczeniu z 2017 roku. Reszta z nas lepiej zna wielką powieść Orwella Rok 1984. W tym tygodniu rosyjski państwowy nadawca RT przebił Orwella, twierdząc, że demokracja to idealna dyktatura. Przykład doskonale zgodny z trzema hasłami z powieści Orwella: Wojna to pokój, Wolność to niewola, Ignorancja to siła.

Inne dziwne przypadki w tym tygodniu

• Nawalny został otruty, aby rozpętać nową antyrosyjską kampanię
• Zachód ćwiczy uderzenie przeciwko Rosji na Białorusi
• Kijów zrezygnował ze swojej suwerenności tylko po to, by dokuczyć Rosji