Teoria kradzieży burrito
Najpierw pojawiło się „podejście 4D” Bena Nimmo. Potem przyszła formuła Dartha Putina „Kremlowska kaczka”. A teraz mamy „rosyjski poradnik propagandowy, jak ukraść burrito współlokatorowi” Natalii Antonowej.
Dziennikarka, pisarka i nowojorczanka Natalia Antonowa opublikowała swoją przypowieść w Global Comment i natychmiast stała się ona popularna wśród użytkowników mediów społecznościowych.
11 różnych sposobów na niemówienie prawdy
Sztuczka Antonowej polega na tym, że przenosi typowe rosyjskie taktyki dezinformacji ze świata geopolityki do codziennego konfliktu między dwoma współlokatorami.Jedno oskarża drugie o kradzież burrito z lodówki; ale oskarżony współlokator trzyma się aż nie mniej niż jedenastu różnych kontrtaktyk.
Poniżej wymieniliśmy wszystkie wymówki współlokatora Antonowej i dodaliśmy linki do przykładów z realnego życia rosyjskiej dezinformacji, tak jak opisujemy ją i analizujemy od prawie trzech lat.
„Zaprzeczaj, że ukradłeś burrito”
Gołe zaprzeczanie, nawet gdy dowody się mnożą, a zasłony dymne zostały zneutralizowane: Tego rodzaju taktyka jest systematycznie stosowana przez Kreml i jego machinę medialną, aby uniknąć przyznania się do odpowiedzialności za zestrzelenie samolotu Malaysia Airlines, lotu MH17, nad wschodnią Ukrainą.
„Oskarż współlokatora o kradzież własnego burrito”
Dobrze znana psychologiczna sztuczka obwiniania ofiary zajmuje centralne miejsce w rosyjskiej dezinformacji.Jednym z przykładów jest kampania wymierzona w Ukrainę, w której kraj ten obwinia się jako stronę winną rosyjskiej agresji na Krym oraz we wschodniej Ukrainie.
„Przyznaj, że doszło do kradzieży burrito, i zażądaj niezależnego śledztwa”
Żądanie niezależnego śledztwa może być wygodnym sposobem na zyskanie na czasie; jednak gdy śledztwa przynoszą wyniki, które nie satysfakcjonują Kremla, często nie są one uznawane. W przypadku lotu MH17 Kreml wciąż nie uznaje wyniku trzech różnych śledztw.
„Zmień taktykę. Wskaż, że zniknęła ci nić dentystyczna z łazienkowej szafki. Zrób dramatyczną pauzę.Pozwól, by konsekwencje do Ciebie dotarły”
Ta taktyka jest również znana jako „whataboutism”; metoda, która była na przykład stosowana gdy stronę rosyjską oskarżano o ingerencję w wybory w innych krajach.
„Oskarż swojego oskarżyciela o uprzedzenia”
Odrzucanie krytyki polityki Kremla jako „rusofobii”, a tym samym jako irracjonalnej i opartej na uprzedzeniach, jest jedną z najczęstszych metod obronnych w retorycznym arsenale Kremla.
„Wskaż przypadkowe historyczne krzywdy na poparcie swojego argumentu”
Rosyjska dezinformacja niemal nigdy nie przepuszcza okazji, by wykorzystać nawet naciągane analogie historyczne do forsowania swoich narracji. Jednym z przykładów jest twierdzenie, że szwedzka oferta wsparcia ewentualnej misji ONZ w Donbasie personelem była w rzeczywistości częścią planu zemsty za klęskę szwedzkiego króla Karola XII w bitwie pod Połtawą na Ukrainie w 1709 roku.
„Obwiniaj Hillary Clinton”
Nie powinno dziwić, że była sekretarz stanu USA i kandydatka na prezydenta jest obwiniana za wiele negatywnych rzeczy w prokremlowskiej kampanii dezinformacyjnej.Jednym z przykładów jest sytuacja, gdy rzecznik rosyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych uznał za autentyczne sfotoszopowane zdjęcie, na którym Hillary Clinton jest z Osamą bin Ladenem.
W październiku 2017 r. rzecznik rosyjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych odniósł się do „fantastycznych, zapierających dech w piersiach fotografii, jak bin Laden był goszczony w Białym Domu”.
„Obwiniaj gejowskie ukraińskie nazistowsko-żydowskie lobby”
Według najnowszego badania teorie spiskowe stały się w rosyjskich mediach w ciągu ostatnich siedmiu lat od sześciu do dziewięciu razy częstsze. W tych teoriach, a także w ogólnej propagandzie, często widzimy gejów, Ukrainę, nazistów oraz Żydów w rolach głównych.
„Narysuj diagram kuchni. Wklej w Photoshopie stereotypowego złodzieja burrito”
Manipulowanie obrazami to powszechnie stosowana taktyka w prokremlowskiej dezinformacji.Przywódca Korei Północnej, Kim Jung-un, ma dodany uśmiech na twarzy, a zrzuty ekranu z gier komputerowych zostały wykorzystane jako „niepodważalny dowód” oraz jako przedstawiające rzekomo autentyczne sceny bitewne z Syrii.
„Oskarż swojego współlokatora o histerię i brak rozsądku”
Centralnym prokremlowskim kontrargumentem wobec zachodnich obaw dotyczących rosyjskiej agresji jest określanie tych reakcji jako histerycznych. Było to na przykład głównym przekazem w niedawnym materiale z Danii w kontrolowanej przez państwo rosyjskiej stacji NTV – co obróciło się przeciwko producentom, gdy historię oskarżono o spreparowane wywiady w celu potwierdzenia z góry ustalonego przekazu propagandowego, że duńskie obawy wobec Rosji osiągnęły poziom histerii.
„Rozważ poetycko naturę prawdy”
Być może najważniejszym strategicznym celem rosyjskiej kampanii dezinformacyjnej jest zdezorientowanie nas tak, abyśmy zaczęli myśleć, że być może nie ma prawdy i że w związku z tym nigdy nie zostanie osiągnięta jasność w sprawie Krymu, Donbasu, Salisbury ani w sprawie lotu MH17.
Dalsza lektura:
